کلینیک گیاه پزشکی کُر

مدیریت بیماری ها، آفات و علف های هرز گیاهان زراعی

کلینیک گیاه پزشکی کُر

مدیریت بیماری ها، آفات و علف های هرز گیاهان زراعی

پیام های کوتاه
آخرین نظرات

ج) انواع کودهای پتاسی

       نزدیک به 90% از مصرف جهانی کودهای پتاسه به صورت کلرور پتاسیم می‌باشد. در اغلب استانداردهای جهانی مقدار پتاسیم در این کود 60% و یا بیشتر بر حسب K2O تعیین گردیده و بر حسب نوع مصرف اندازه ذرات کود متفاوت می باشد. در تهیه کود مخلوط به روش Blending باید حداقل 90%‌ ذرات اندازه های بین 84/0 تا 36/3 میلیمتر داشته باشند و برای سایر مصارف اندازه 90%‌ ذرات باید بین 1/0 تا 68/1 میلیمترداشته باشند. در حالی که در اغلب شرایط و حتی در خاک های مناطق خشک مصرف کلرور پتاسیک قابل توصیه است ولی فقط در مواردی که میزان کلرور و آب آبیاری بسیار بالا (بیشتر از Meq/Lit10) و گیاه مورد نظر مانند مرکبات حساس به زیادی کلر باشد مصرف سولفات پتاسیم توصیه می شود. نیترات پتاسیم نیز ار جمله کودهای پتاسیم دار ولی گران قیمت است که به مقدار جزئی عمدتاً برای اضافه نمودن به آب آبیاری به روش قطره ای کاربرد دارد.

 

مصرف کودهای پتاسی

برای مصرف صحیح کودهای پتاسی علاوه بر نکات فوق توجه به عوامل زیر نیز توصیه می گردد.

1- ارزیابی موقعیت پتاسیم در خاک فقط بر اساس آنالیز و تعیین میزان پتاسیم بر حسب قسمت در میلیون کافی نیست. به عبارت دیگر علاوه بر توجه به ظرفیت نگهداری کاتیون خاک و غلظت پتاسیم موضوع سرعت تبدیل پتاسیم جذب شده توسط رسها به پتاسیم قابل جذب گیاه ‌و محلول و به عبارت دیگر سرعت تحرک پتاسیم در خاک نیز مورد توجه قرار گیرد. بنابراین برای معیار نیاز کودی به پتاسیم کالیبراسیون خاک هر منطقه و برای گیاهان متداول در آن منطقه مناسب ترین روش تعین نیاز کودی به پتاسیم است.

2- میزان تلفات پتاسیم در خاک در مقایسه با کودهای نیتروژنه جزئی است و به همین دلیل چنانچه میزان پتاس خاک به حد مطلوب رسانده شود مصرف سالانه کود ضروری نمی باشد. از طرف دیگر افزایش میزان پتاسیم بر خلاف فسفر اثر سوء در حلالیت سایر عناصر غذایی ندارد. بنابراین در اراضی کشاورزی ایران عمدتاً میزان سدیم آنها نیز بالا می باشد افزایش پتاسیم  در حد 7 تا 5 درصد ظرفیت نگهداری کاتیون‌ها توصیه می گردد. میزان تلفات پتاسیم معمولاً بین 1 تا 8 کیلوگرم در سال در هکتار تخمین زده شده که معمولاً مقداری بیش از این توسط آب آبیاری به خاک وارد می گردد.

3- در حالی که تهویه نامناسب موجب اختلال در جذب پتاسیم می گردد، بارندگی زیاد و یا آبیاری بیش از حد لازم نیز شاید به دلیل اختلاف در تهویه، در جذب پتاسیم مشکل ایجاد می نماید. از طرف دیگر در صورت وجود پتاسیم کافی مقاومت گیاه به خشکسالی و کم آبی و حتی شوری نیز افزایش می یابد.

4- در روش کودپاشی چنانچه شدت کمبود زیاد و مقدار مصرف کود کم باشد کودپاشی به روش شیاری ارجح است. از طرف دیگر چنانچه سعی شود کمبود خاک برطرف و پتاسیم آن در حد مطلوب حفظ شود و به عبارت دیگر در مصرف کود در حد مطلوب محدودیت مالی نداشته باشیم بهتر است کود به اندازه لازم با شخم با خاک مخلوط گردد.

 

سولفات‌ پتاسیم‌ منیزیم‌  (K2SO4-MgSO4.xH2O)محتوی‌ 24 درصد پتاسیم‌ (K2O) و 10 درصد منیزیم‌ (MgO): به‌ دلیل‌ پویایی‌ از این‌ کود می‌توان‌هم‌ قبل‌ از کشت‌ بصورت‌ مصرف‌ خاکی‌ و هم‌ همراه‌ با آب‌ آبیاری‌ بصورت‌ تقسیط استفاده‌ کرد.

 

 نیترات‌ پتاسیم‌ (KNO3) محتوی‌ 45 درصد پتاسیم‌  (K2O)و 10 درصد نیتروژن: این‌ کود نیز مشابه‌ کودهای‌ نیتروژنه‌ از پویایی‌ بسیار بالایی‌ برخورداربوده‌ و مشابه‌ آنها به‌ هر طریق‌ می‌توان‌ از آن‌ استفاده‌ نمود. مصرف‌ آن‌ در گلخانه‌ها و سیستم‌های‌ آبیاری‌ تحت‌فشار و اراضی‌ تحت‌ کشت‌ نیشکر به‌صورت‌ سرک‌ و همراه‌ آب‌ آبیاری‌ توصیه‌ می‌شود.

 

کودهای حاوی عناصر ثانویه:عناصر ثانویه به اختصار شامل کلسیم، منیزیم و گوگرد می باشند. چنانچه خاکی حاوی بیش از 2 درصد کلسیم آزاد باشد این خاک آهکی نامیده می شود و در این نوع خاک ها چنانچه قبلاً‌ گفته شد بعضی از عناصر غذایی مانند فسفر و اغلب عناصر ریزمغذی به علت حلالیت کم موجب اختلال در رشد گیاه می‌شوند. در اغلب خاک های ایران میزان کلسیم به مراتب بیش از حد مطلوب و نیاز است و بنابریان در رابطه با کمبود آن به جز در موارد بسیار استثنائی مشکلی متصور نیست. متأسفانه زیادی کلسیم بسیاری از گیاهان و مخصوصاً درختان میوه به علت اثر این عنصر در نامحلول کردن فسفر، آهن،‌ روی، منیزیم مشکلات تغذیه ای ایجاد نموده است.

میزان منیزیم نیز در اغلب خاک های ایران بیشتر از حد نیاز است و بعلاوه معمولاً این عنصر به همراه کلسیم در اغلب آبهای آبیاری در حد نیاز گیاهان وجود دارند و فقط در مناطق پرباران شمال کشور و آن هم به صورت محدود امکان کمبود این عنصر به صورت محدود وجود دارد.

گوگرد در حالی که به صورت سولفات کلسیم در حد نیاز در اغلب خاک ها وجود دارد ولی به علت خاصیت اسیدزائی این عنصر که قبلاً‌مورد بحث قرار گرفت در کشاورزی ایران از اهمیت قابل توجهی برخوردار است چنانچه در مباحث قبلی آمد حلالیت فسفاتهای کلسیم و اغلب عناصر ریزمغذی در خاک تابع pH خاک است. به عبارت دیگر در خاک های اهکی با pH بالا عناصر غذایی فوق الذکر به صورت ترکیبات نامحلول هستند و چنانچه املاح محلول این عناصر به خاک اضافه شوند پس از مدتی با کلسیم خاک ترکیب و به علت pH بالا رسوب می نمایند. از طرف دیگر در خاک های شور و قلیائی پس از نصب زهکشها و شروع آبیاری،‌حلالیت کلسیم موجود در کربنات کلسیم در حدی نیست که بتواند وارد محلول آب گشته و جانشین سدیم جذب سطحی شده گردیده و در نتیجه اصلاح خاک شود. در این شرایط چنانچه گوگرد به خاک اضافه شود در اثر فعالیت باکتریهای مخصوص تبدیل به اسیدسولفوریک و در نهایت گچ می‌گردد. حلالیت کلسیم در گچ به مراتب بیشتر از کربنات است و درنتیجه همراه با کاهش pH  ناشی از  اثر اسیدسولفوریک به قدر کافی کلسیم محلول برای جانشینی سدیم در سطح رسها و در نتیجه اصلاح خاک تأمین می شود. بر این اساس است که مصرف کودهای گوگرد دار و اسیدزا مانند سولفات آمونیوم و هر نوع ترکیب گوگردی دیگر شامل گوگرد کشاورزی (گوگرد دانه بندی شده حاوی 10 درصد رس بنتونیت) همزمان با کاهش نسبت سدیم جذب سطحی شده و کاهش pH خاک موجب حلالیت بیشتر عناصر غذایی گیاه و بخصوص رفع کمبود فسفر، روی و آهن می گردد. بنابریان تولید و توصیه مصرف گسترده این عنصر در تمام اراضی کشاورزی باید مورد توجه و پیگیری سازمانهای دولتی مسوول از جمله وزارت کشاورزی و شرکت ملی صنایع پتروشیمی قرار گیرد.

 

کلرید کلسیم‌ (CaCl2) محتوی‌ 25 درصد کلسیم‌: از این‌ کود برای‌ برطرف‌ نمودن‌ کمبود کلسیم‌، افزایش‌ طول‌ عمر انبارداری‌ محصولات‌ باغی‌ وگلهای‌ زینتی‌، به‌ صورت‌ محلول‌پاشی‌ استفاده‌ می‌شود. محلول‌پاشی‌ کلسیم‌ برای‌ کاهش‌ بیماریهای‌ فیزیولوژیکی‌ ضروری‌ است‌. زمان‌ محلول‌پاشی‌برای‌ سیب‌ سه‌ الی‌ چهار هفته‌ پس‌از تمام‌ شدن‌ گل‌ و محلول‌پاشی‌ دوم‌ یک‌ هفته‌ قبل‌ از برداشت‌ است‌. بهتر است‌ این‌ کود (خوراکی‌) برای‌ هربارمحلول‌پاشی‌ با غلظت‌ سه‌ الی‌ چهار در هزار مصرف‌ شود. در زلاندنو برای‌ سفتی‌ میوه‌های‌ سیب‌ تا 10 بار از محلول‌پاشی‌ کلرید و یا نیترات‌ کلسیم‌استفاده‌ می‌شود.

 

 سولفات‌ منیزیم‌ معدنی‌ (MgSO4.xH2O) محتوی‌ 10 درصد منیزیم‌ (MgO) : این‌ کود را می‌توان‌ قبل‌از کاشت‌ به‌ همراه‌ سایر کودها به‌ خاک‌ اضافه‌نمود و یا بذر چغندرقند، حبوبات‌ و ذرت‌ را با محلول‌ دو درصد آن‌ تیمار کرده‌ و مصرف‌ نمود. زمان‌ مصرف‌ این‌ کود در باغها اواخر اسفند و درمحصولات‌ زراعی‌ قبل‌ از کاشت‌ می‌باشد ولی‌ می‌توان‌ در آب‌ آبیاری‌ و محلول‌پاشی‌ نیز از آن‌ به‌ سهولت‌ استفاده‌ نمود. برای‌ برطرف‌ نمودن‌ کمبود منیزیم‌ می‌توان‌ از سولفات‌ منیزیم‌ با غلظت‌ پنج‌ الی‌ ده‌ کیلوگرم‌ در 1000 لیتر آب‌ استفاده‌ کرد. زمان‌ محلول‌پاشی‌ درسبزیها در مرحله‌ پس‌ از نشاء دوره‌ رشد آنها و در گیاهان‌ زراعی‌ یک‌ ماه‌ پس‌از سبز شدن‌ می‌باشد.

گوگرد کشاورزی‌ گرانوله محتوی‌ 85 درصد گوگرد و 15 درصد بنتونیت‌ : کود بصورت‌ گرانوله‌ (اندازه‌ ذرات‌ 2-4 میلی‌متر) بوده‌ وپس‌ از تماس‌ با رطوبت‌ با کمک‌ بنتونیت‌ بحالت‌ پودری‌ شکل‌ درمی‌آید. مصرف‌ این‌ کود بدلیل‌ دانه‌بندی‌ آن‌، در سطح‌ وسیعی‌ قابل‌ ترویج‌ می‌باشد.

 
کودهای حاوی عناصر کم مصرف

در مقایسه با عناصر اصلی کمبود عناصر کم مصرف در کشاورزی دارای خصوصیات زیر است:

1- اثر مقدار کم از این عناصر مشابه با اثر مقدار زیادی از عناصر اصلی است به عبارت دیگر در افزایش عملکرد چغندرقند اثر 10 کیلو در هکتار براکس (1 کیلو بر) بیشتر از اثر 300 کیلوگرم اوره (138 کیلو نیتروژن) در شرایط کمبود هر دو عنصر گزارش شده است.

2- به علت میزان مصرف کم، بازده اقتصادی حاصل از مصرف عناصر ریزمغذی معمولاً‌از عناصر اصلی بیشتر است.

3- بعضی از عناصر کم مصرف به علت اهمیتی که در تغذیه انسان دارند کمبود آنها موجب اختلال در سلامتی انسان می گردد. برای مثال گستردگی کمبود روی در ایران و مصر موجب ابتلای بیش از حد معمول اهالی این دو کشور به بعضی از بیماریها گزارش شده است (ریزش مو و پورستات).

4- در حالی که کمبود اغلب این عناصر با مقدار جزئی ترکیبات آلی با معدنی برطرف می شود باید توجه نمود که با مصرف بیش از حد معمول این عناصر علامت مسمومیت در گیاه و در نتیجه کاهش محصول سریعاً ‌آشکار می گردد.

1-   به علت میزان مصرف کم پخش یکنواخت این عناصر در خاک مشکل و در بعضی شرایط غیر عملی است و بهترین روش مصرف این کودها اضافه کردن آنها به نسبت لازم به مخلوط کودهای اصلی می باشد.

 

مشخصات فنی، زمان و روشهای مصرف کودهای محتوی آهن

    بهترین کود محتوی آهن،‌ ترکیبات شیمیائی با بنیان Fe-DTPA و Fe-EDDHA می‌باشد که قبل از کاشت در محصولات زراعی و یا به صورت چالکود در زیر قطره چکانها در درختان میوه مصرف می شود. از کودهای مناسب دیگر کلات های آهن با بنیان Fe-EDTA تولید داخل است که محتوی شش درصد آهن بوده و مصرف آنها به روش محلولپاشی می باشد. کود سولفات آهن (FeSO4-7H2O) محتوی 19 درصد آهن می‌باشد و در صورت کاهش pH به صورت محلولپاشی مؤثر است. از این کود در چالکودها نیز می توان استفاده نمود. به تازگی  کود دیگری به اسم کود میکروی کامل توسط تولید کنندگان داخل کشور تولید شده و به بازار آمده است. این کود غیر کلاته و ارزان است و به صورت محلولپاشی و یا چالکود قابل مصرف است. مشخصات فنی و  روش استفاده برخی از کودهای متداول حاوی آهن در زیر نشان  داده شده است. 

 

· مشخصات‌ فنی‌ کود سولفات‌ آهن‌ آبدار  (FeSO4, 7H2O): آهن‌ حداقل‌ 19 درصد، مواد غیر محلول‌ در آب‌ حداکثر یک‌ درصد، اسیدیته‌ آزاد حداکثر یک‌درصد، سرب‌ کل‌ حداکثر 25 میلی‌گرم‌ در کیلوگرم‌، کادمیم‌ کل‌ حداکثر 25 میلی گرم‌ در کیلوگرم‌، pH نباید کمتر از 5/3 باشد. در صورت انبار کردن کیفیت کود کاهش پیدا می‌کند. تولید و مصرف این کود به دلیل شرایط اقلیمی کشور به صلاح نمی‌باشد و فقط می توان از آن به صورت نواری، موضعی و یا محلولپاشی استفاده کرد.

· مشخصات‌ فنی‌ کود سولفات آهن معمولی 2H2O)، FeSO4): این کود محتوی 24 درصد آهن بوده و از نظر خصوصیات فیزیکی و نگهداری در انبار مناسبتر از سولفات آهن آبدار است و به روشهای زیر می توان مصرف نمود:

الف‌) مصرف‌ خاکی‌: برای نهال های‌ جوان‌ 70 تا 250 گرم‌، برای درختان‌ غیر مثمر250 تا 500 گرم‌ و برای درختان‌ در مرحله‌ باردهی 250 تا 1000 گرم‌ برای‌ هر درخت‌ و برای انگور50 تا 250 گرم‌ برای‌ هر تاک‌ توصیه می شود. این کود در زمستان‌ در نیمه‌ خارجی‌ سایه‌انداز درخت‌ به‌ همراه‌ کود دامی‌ به صورت چالکود در زیر قطره چکانها یا در مسیر جریان آب مصرف شود.

ب‌) مصرف‌ محلولپاشی: از این کود  با غلظت‌ 5/2 تا 10 در هزار در باغات و با غلظت‌ دو تا پنج‌ در هزار در محصولات زراعی می توان محلولپاشی نمود. در درختان پس‌ از رشد کامل‌ برگ ها در صورت‌ مشاهده‌ کمبود می‌توان‌ عمل محلولپاشی را هر 15 روز یک‌بار انجام‌ داد و در  نباتات‌ زراعی این عمل را می توان از یک‌ ماه‌ پس‌ از کشت‌ تا رفع‌ کامل‌ علایم‌ کمبود  هر 20 روز یک‌ بار انجام‌ داد.

· سکوسترین آهن- 138(Fe-EDDHA): در خاک های آهکی، نظیر اکثریت قریب به اتفاق خاک های ایران، بهترین کود محتوی آهن ‌ترکیت شیمیائی با بنیان Fe-EDDHA می‌باشد که قبل از کاشت در محصولات زراعی و یا به صورت چالکود در زیر قطره چکانها در درختان میوه مصرف می شود. این کود حاوی 6 درصد آهن میباشد. این کود فقط بصورت مصرف خاکی و یا بصورت استفاده در آبیاری تحت فشار در درختان توصیه می گردد. مقدار مصرف بسته به سن درخت 50 تا 150 گرم برای هر درخت توصیه شده است. بعلت قیمت بالا استفاده از این در نباتات زراعی مقرون به صرفه نمی باشد اما در صورت نیاز مقدار 10 تا 20 کیلوگرم در هکتار می توان مصرف نمود.‌ توصیه می شود این کود در زمستان‌ در نیمه‌ خارجی‌ سایه‌ انداز درخت در زیر قطره چکان ها مصرف شود. لازم به ذکر است که مصرف کودهای آهن با بنیان Fe-EDDHA به صورت محلولپاشی مؤثر نخواهد بود زیرا این کود در اثر نور تجزیه می شود.

 

مشخصات فنی، زمان و روشهای مصرف کودهای محتوی منگنز

    رایج‌ترین‌ کود حاوی‌منگنز، سولفات‌ منگنز با 16 درصد منگنز است‌ که‌ هم‌ در خاک های‌ اسیدی‌ و هم‌ در خاک های‌ قلیایی‌کاربرد دارد. اکسید منگنز نیز با 70 درصد منگنز خالص‌، از جمله‌ کودهای‌ حاوی‌ منگنزاست‌ که‌ به‌ دلیل‌حلالیت‌ کم‌، تنها در خاک‌ های‌ اسیدی‌ می‌ توان‌ مصرف‌ نمود. کودهای‌ کلاته‌ از جمله‌  Mn - EDTAبا12 درصد منگنز نیز موجود می‌باشد که‌ قیمت‌ بالایی‌ دارد و در شرایط حاد به‌ صورت‌ برگ‌پاشی‌ توصیه‌می‌گردد. کودهای‌ حاوی‌ منگنز را به‌ سه‌ صورت‌ مصرف‌ خاکی‌، برگ‌پاشی‌ و آغشته‌ نمودن‌ بذور می‌توان‌استفاده‌ نمود. مشخصات فنی و طریقه استفاده برخی از کودهای متداول حاوی منگنز در زیر نشان  داده شده است.

· کود سولفات‌ منگنز (MnSO4, xH2O): مقدار منگنز این کود 2 ± 28 درصد، مواد غیرمحلول‌ در آب‌ حداکثر 2/1 درصد، کادمیم‌ حداکثر 25 میلی گرم‌ در کیلوگرم‌، سرب‌ حداکثر 25  میلیگرم‌ در کیلوگرم‌، pH 25/0 ± 75/3 حلالیت این کود در آب کم است.

طریقه‌ استفاده‌ از کود سولفات‌ منگنز: بر اساس‌ آزمون‌ خاک‌ و در نظر گرفتن‌ حد بحرانی‌8ـ 5   میلی گرم‌ در کیلوگرم‌ با روش‌ DTPA، به‌مقدار 20 تا40 کیلوگرم‌ در هکتار سولفات‌ منگنز به‌ نسبت‌ یک‌ به‌ پنج‌ با خاک‌ یا ماسه‌ نرم‌ مخلوط و به‌ طور یکنواخت‌ در مزرعه‌ و با شخم‌ پیش‌ از کاشت‌ زیرخاک‌ شود و یا با غلظت‌ دو تا سه در هزار در مراحل‌ ظهور پنجه‌، اوایل‌ ساقه‌ رفتن‌ و حتی‌ در مرحله‌ گلدهی‌ با همان‌ غلظت‌ محلولپاشی‌ شود. در غیر این‌ صورت‌ مقدار 20 کیلوگرم‌ در هکتار همراه‌ با آب‌ آبیاری‌ به‌ صورت‌ سرک‌ مشابه‌ سولفات‌ روی‌ مصرف‌ شود. این کود هم در خاک های اسیدی و هم در خاک های قلیایی قابل مصرف است. نظر به حلالیت کم کود سولفات منگنز و تبدیل آن به رسوب اکسید منگنز در خاک های آهکی، بهتر است که از این کود به صورت جایگذاری عمقی و یا محلولپاشی استفاده شود.

الف‌( مصرف‌ خاکی: در نهالهای‌ جوان‌20 تا 60 گرم‌،‌ در درختان‌ غیرمثمر70 تا 150 گرم‌ برای‌ هر درخت، در درختان‌ در مرحله‌ باردهی40 تا 100 گرم‌ برای‌ هر درخت‌ و برای انگور: 15 تا 35 گرم‌ برای‌ هر تاک‌ بصورت جایگذاری عمقی توصیه می شود. این کودها در زمستان‌ و در نیمه‌ خارجی‌ سایه‌انداز درخت‌ به‌ همراه‌ کود دامی‌ به صورت چالکود توصیه می شود.

ب‌(   محلولپاشی‌: عمل محلولپاشی درختان با غلظت‌ 2 تا 3 در هزار و نباتات‌ زراعی با غلظت‌ 2 تا 3 در هزار توصیه شده است زمان‌‌ محلولپاشی در درختان، در فصل‌ بهار پس‌ از رشد کامل‌ برگ ها توصیه شده است که در صورت‌ مشاهده‌ کمبود می‌توان‌ این‌ کار را هر 15 روزیک‌ بار تکرار نمود.

مشخصات فنی، زمان و روشهای مصرف کودهای محتوی روی

    کودهای‌ معدنی‌، نظیر سولفات‌ روی‌ واکسید روی‌و یا کود آلی‌، نظیر سکوسترین‌ روی‌ یا  Zn-EDTA   از منابع مهم روی هستند. کودهای حاوی روی را می توان بصورت مصرف‌ خاکی‌، محلول‌پاشی‌،‌ آغشته‌ نمودن‌ بذور به‌ آن‌ها و یا روش‌ تزریق‌ در تنه‌ درختان‌ مصرف‌نمود. مشخصات فنی و طریقه استفاده برخی از کودهای حاوی روی در زیر نشان آورده شده است

 

· کود سولفات‌ روی‌ معمولی (ZnSO4, 7H2O): درصد روی‌ این کود حداقل‌ 20 درصد، مواد غیر محلول‌ در آب‌ حداکثر یک‌ درصد، کادمیم‌ حداکثر 25میلی گرم‌ در کیلوگرم‌، سرب‌ حداکثر 25  میلیگرم‌ در کیلوگرم‌، pH نباید کمتر از 4 باشد. سولفات روی معمولی اغلب حاوی 23 درصد روی خالص می‌باشد. این کود مورد نیاز را می توان براساس‌ آزمون‌ خاک‌ و با توجه‌ به‌ حد بحرانی‌ یک میلی‌گرم‌ در کیلوگرم‌ با روش  DTPA تعیین‌ و بسته به میزان روی قابل استفاده، نوع نبات و بسته به عملکرد مورد انتظار بصورت مصرف خاکی، همراه‌ با آب‌ آبیاری‌  (Fertigation)به‌ صورت‌ سرک‌ همزمان‌ با سرک‌ اول‌ کود نیتروژنه‌ و بصورت محلولپاشی مصرف‌ نمود.

  الف‌) مصرف‌ خاکی‌: در این روش در نهال های‌ جوان 30 تا 100 گرم‌ برای‌ هردرخت‌ در درختان‌ غیر مثمر 200 تا 500 گرم‌ برای‌هر درخت‌ در درختان‌ در مرحله‌ باردهی 100 تا 200 گرم‌ برای‌ هر درخت‌ و در انگور 50 تا 100 گرم‌ برای‌ هر تاک‌ پیشنهاد می گردد. زمان مصرف این کود در درختان، در زمستان‌ و در نیمه‌ خارجی‌ سایه‌انداز درخت‌ تا عمق‌ ریشه‌های‌ فعال در چالکودها توصیه شده است.

 ب) محلولپاشی‌: عمل محلولپاشی این کود در درختان  با غلظت‌ دو تا پنج‌ در هزار، بلافاصله‌ پس‌ از هرس‌ و همچنین‌ در فصل‌ بهار به محض ریزش‌ کامل‌ گلبرگ ها پیشنهاد شده است که  درصورت‌ مشاهده‌ کمبود این‌ کار را می توان  هر 15 روز یک‌ بار تکرار نمود.